Στην χώρα που «ζούμε από τύχη», όπως ακούμε όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, γίναμε μάρτυρες μιας ακόμη εργατικής δολοφονίας. Στις 26/01/2026 πέντε εργαζόμενες πέθαναν από ισχυρή έκρηξη στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ στα Τρίκαλα. Μεγαλώνει έτσι ακόμη περισσότερο ο αριθμός των νεκρών από εργατικά δυστυχήματα: μέσα σε ένα χρόνο έχουν χάσει την ζωή τους πάνω από 200 εργαζόμενοι.

Μετά τις πρώτες προσπάθειες (γιατί άραγε)από αρκετά ΜΜΕ τα οποία βομβάρδισαν τον κόσμο με πληροφορίες για την πρωτοφανή ανάπτυξη της εταιρίας και το δήθεν «χτύπημα στην επιχειρηματικότητα» άρχισαν να βγαίνουν σιγά-σιγά στοιχεία που αποδείκνυαν την εγκληματική αμέλεια της εταιρίας Βιολάντα. Αποκορύφωμα αυτών, το υπόγειο, ο χώρος του εργοδοτικού εγκλήματος, το οποίο από το 2007 παρέμενε αδήλωτο! Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η μαρτυρία συγγενών των θυμάτων σύμφωνα με την οποία εδώ και μήνες υπήρχε έντονη μυρωδιά που θύμιζε υγραέριο με τους υπεύθυνους να καθησύχαζαν τους εργαζόμενους λέγοντας πως «μάλλον είναι η αποχέτευση»!

Τα τελευταία 5 χρόνια έχουμε μια γεωμετρική αύξηση των εργατικών ατυχημάτων παρόλα τα τεχνάσματα συγκάλυψης που κάνει η κυβέρνηση. Ένα παράδειγμα είμαστε εμείς οι διανομείς με πάρα πολλά εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα που πολλές φορές δεν το μαθαίνει κανένας, πόσο μάλλον οι κρατικοί θεσμοί που βρίσκουν τρόπους να εξαφανίζουν τα στοιχεία και να παρουσιάζουν μια μαγική εικόνα προς τα έξω. Εκτός λοιπόν από τις αστυνομικές αρχές που συνήθως δηλώνουν το εργατικό ατύχημα ως τροχαίο, οι εταιρίες έχουν βρει ένα νέο τρόπο συγκάλυψης και νομικού τεχνάσματος: το γνωστό σε όλους μας freelancing. Βαφτίζοντας τον εργαζόμενο διανομέα «ελεύθερο επαγγελματία», οι εταιρείες πλατφόρμες απαλλάσσονται απ’ όλες τις ευθύνες σε περίπτωση ατυχήματος και αντίστοιχα οι κρατικές αρχές δεν το καταγράφουν ως εργατικό. Στην περίπτωση δε που ο συνάδελφος-ισσα είναι μετανάστης-ρια είναι σχεδόν βέβαιη η απόκρυψη του.Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά,η κυβέρνηση έχει φροντίσει για την υποστελέχωση της επιθεώρησης εργασίας ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα για ουσιαστικούς ελέγχους.

Κάθε 3 μέρες σχεδόν χάνεται κι ένας άνθρωπος παλεύοντας για ένα μεροκάματο. Είτε εργάζεται στην οικοδομή, στην καθαριότητα, είτε είναι λιμενεργάτης ή διανομέας. Δεν πρέπει και δεν μπορεί να γίνει η απώλεια συνήθεια. Εκφράζουμε την λύπη μας για τον χαμό των 5 εργατριών και ταυτόχρονα την οργή μας για την συνεχιζόμενη αδιαφορία-εγκληματική αμέλεια κράτους και εργοδοτών.