Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Η εταιρεία στοχοπροσηλωμένη στη στρατηγική του “επικοινωνιακού λάθους” του περασμένου Σεπτέμβρη φαίνεται πως δεν ξεχνά τους αρχικούς της στόχους να απαλλαγεί από τον κύριο όγκο των μισθωτών. Η Efood έλαβε το μάθημά της, αναδιπλώθηκε, μελέτησε και ανακάλυψε ένα εύσχημο τρόπο αντί να τους διώξει, να τους εξαναγκάσει σε παραίτηση ή και μετατροπή της εξαρτημένης σχέσης εργασίας τους σε freelance, αρχής γενομένης από τους 4ωρους.
Ας μην ξεχνάμε πως ο Νόμος Χατζηδάκη κλείνει ένα χρόνο ζωής και ήδη έχει δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον για τις εταιρείες να αυξήσουν τα κέρδη τους αφού πλέον πληρώνουν με το κομμάτι τους freelancers. Παράλληλα τα ρίσκα των εταιρειών μειώνονται καθώς οι «συνεργάτες» δεν «επιβαρύνουν» όταν η δουλειά είναι λίγη και η εφαρμογή δεν χτυπάει. Μια εργασία διαρκώς προσωρινή, μια εργασία διαρκώς επισφαλής. Ο ανταγωνισμός των οικονομικών κολοσσών έχει σαν αντίκτυπο την επιδείνωση των συνθηκών της παραγωγικής διαδικασίας (24ωρη υπηρεσία στη wolt, μεταφορά φορτίων ανεξέλεγκτου βάρους και όγκου, εξοντωτικές αποστάσεις κ.α.) και γενικότερα τη δημιουργία μιας απέραντης «σκοτεινής γεωγραφίας της εργασίας».
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,
Δε θα πρέπει κατά την άποψή μας να δούμε το ζήτημα των βαρδιών των 4ωρων μονοσήμαντα. Θα είναι ένας αγώνας διαρκής να περισώσουμε τη μισθωτή εργασία και την αξιοπρέπειά μας απέναντι στο Νόμο Χατζηδάκη και τις παραλληλισμένες στρατηγικές της εταιρείας. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως αν καταφέρουν να εξαφανίσουν τους μισθωτούς από το προσκήνιο τότε το μέλλον όλων των freelancers προμηνύεται ζοφερό. Θα πρέπει να απαιτήσουμε ανυποχώρητα την άμεση επιστροφή όλων των ωρών που απαιτούνται στις «μη διαθεσιμότητες». Λύσεις του τύπου «πες το στον captain σου να το λύσει με τον area manager σου» θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια σε δημιουργία πελατειακών σχέσεων με στόχο την ατομική χειραγώγηση και την πλαγιοκόπηση του σωματείου. Τα προβλήματα μόνο συλλογικά μπορούν να λυθούν. Η ατομική λύση είναι «παγίδα» και βούτυρο στο ψωμί της εταιρείας. Ο πόλεμος ενάντια στη μισθωτή εργασία είναι πολυεπίπεδος και ύπουλος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι πρόσφατες διαχεόμενες φημολογίες πως η εταιρεία μέσω των πωλητών της αιτιολογεί τις πρόσφατες αυξήσεις της προμήθειας της από τα καταστήματα, με την εξής δικαιολογία: «Λυπούμαστε αλλά δε γίνεται αλλιώς να ανταπεξέλθουμε οικονομικά με το μισθολογικό βάρος των μισθωτών». Στην «ψηφιακή μας πόλη» λοιπόν ο μισθωτός δεν είναι εργαζόμενος αλλά «βάρος». Αυτή είναι η συλλογική συνείδηση που θέλει ο ιδιοκτήτης της πόλης να δημιουργήσει. Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι από εμάς προσληφθήκαμε μετά τον κατακλυσμό διαφημίσεων στο διαδίκτυο με το «τυράκι» της ευελιξίας του ωραρίου ειδικά για τους μερικής απασχόλησης διανομείς που έχουν και άλλους εργοδότες. Το αποτέλεσμα ήταν να αφαιμάξουν τα καταστήματα εστίασης από διανομείς, να διαμορφώσουν νέες αγοραστικές συνήθειες, να υποτάξουν τα συνεργαζόμενα καταστήματα σε υπέρογκες προμήθειες και μετά να απαλλαγούν από τους μισθωτούς σιγά σιγά, με σχέδιο, χωρίς να κεντρίσει αυτή τη φορά τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Οι 4ωροι συνάδελφοι καλούνται πλέον να επιλέγουν εργοδότη αφού η εταιρεία τούς υποχρεώνει να εργάζονται όποτε θέλει εκείνη αδιαφορώντας για την άλλη τους εργασία. Το μόνο σίγουρο είναι πως έρχεται η σειρά των δώρων και δωρων και κανείς δεν μπορεί να επαναπαύεται.
ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΗΣ EFOOD ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΩΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ.
